Vidovdan predstavlja jedan od najznačajnijih praznika u srpskoj tradiciji. Prema mišljenju istoričara, važan datum u kolektivnoj svesti srpskog naroda i jedan od temelja kolektivnog identiteta.
Značaj Vidovdana za srpski narod proističe iz istorijskih događaja koji su vezani za ovaj datum. Od svih najznačajniji Kosovski boj, stradanje kneza Lazara, pa se tog dana pored svetog Amosa slavi i crkveni praznik Svetog velikomučenika kneza Lazara i svetih srpskih mučenika.
Simbolika Vidovdana seže daleko u prošlost, povezana sa kultom starog slovenskog božanstva Vida. Vid je smatran vrhovnim božanstvom. Verovalo se da je Vid svevideće božanstvo pa se Vidovdan smatra i praznikom za oči, odnosno praznikom koji “otvara oči”.
Vidovdan je duboko ukorenjen u srpskoj tradiciji. Obeležavanje Vidovdana prate razni običaji, rituali, verovanja, mnogi povezani sa vidom i “gledanjem” budućnosti.
U svim pravoslavnim hramovima obavljaju se pomeni za sve postradale u ratovima.
Prema verovanju ono što se „vidi na Vidovdan”, pratiće čoveka cele godine.
Na Vidovdan ne treba raditi na polju, niti obavljati kućne poslove, ne peva se, ne igra i glasno slavi.
Kao državni praznik, obeležava se radno u spomen na Kosovsku bitku. Stradanju srpskih vojnika je posvećen spomenik podignut na Gazimestanu 1953. godine, dok Spomenik kosovskim junacima, otkriven 1904. godine, predstavlja simbol Kruševca.
Vidovdan, koji se po julijanskom kalendaru obeležava 15. juna, a po gregorijanskom 28. juna, praznuje Srpska pravoslavna crkva, ali i Bugarska pravoslavna crkva pod nazivom Vidovden ili Vidov den.
